Boekpresentatie 31 maart 2016

9 April 2016

Voor alle mensen die er niet bij konden zijn hier de dankwoorden die ik uitsprak bij de feestelijke boekpresentatie.

Dank je wel Wanda, voor dit officiële eerste exemplaar en voor je aardige woorden. Ik deel je trots op wat er nu ligt en ik hoop met jou dat heel veel mensen gaan genieten van De stilte van Thé.
De komst van deze roman heeft lang op zich laten wachten. Om dicht bij het verhaal van mijn boek te blijven zou ik kunnen zeggen dat Ambo-Anthos de kraamkliniek was waar ik de laatste periode van de zwangerschap heb doorgebracht en waar het boek onder deskundige begeleiding is geboren.

In die periode is goed voor me gezorgd; vandaar dat er nu zo’n prachtig voldragen product ligt. Het begon natuurlijk met het enthousiasme van Liesbeth Vries, die bij de eerste echo al doorhad dat er iets heel moois aan zat te komen, dat alleen nog maar een beetje verder hoefde te rijpen. Maar vooral: dat nog wat afgeslankt moest worden (in plaats van ondergewicht had deze foetus serieus overgewicht!). Nooit eerder heeft een redacteur me weten te verleiden om zoveel woorden te schrappen; nooit eerder heb ik ervaren hoeveel beter het verhaal daarvan wordt.

En daarna al die aandacht en zorg binnen jullie huis aan de Herengracht: van de omslagontwerpster, de bureauredactrice die de puntjes op de i heeft gezet, en de pr-medewerkster die de aandacht van de pers en van andere media op het boek heeft gevestigd – en we hebben bij DWDD gezien met welk resultaat! En ook van die andere mensen die er, voor mij onzichtbaar, heel hard aan hebben gewerkt dat het boek nu overal in de winkels ligt te schitteren. Dank jullie wel; ik ben trots en tevreden dat ik nu auteur in dit uitgevershuis ben.

Ik kwam bij Ambo-Anthos na bemiddeling van (om nog even bij dezelfde beeldspraak te blijven) de geweldige vroedvrouw Marianne Schönbach. Zij was voor mij veel meer dan een literair agente; zij was het die mijn zelfvertrouwen als schrijfster, dat na jaren eenzaam ploeteren aan dit boek tot ver onder het nulpunt was gedaald, weer heeft opgekrikt. De boeiende gesprekken met haar, haar enthousiasme en haar inzet, hebben me enorm geïnspireerd om De stilte van Thé af te maken en, óók heel belangrijk, om eindelijk helemaal te durven kiezen voor mijn literaire werk en alle juridische schrijverij vanaf 1 september a.s. definitief achter me te laten. Heel hartelijk dank daarvoor!

Dit boek gaat over hoe belangrijk een goede verstandhouding met je afkomst is voor het kunnen werken aan je toekomst. Mijn eigen verstandhouding met mijn afkomst was een aantal jaren, zo globaal tussen mijn 20e en 30e, ook niet echt goed te noemen. Dat familie, en vooral dat zussen, van groot belang zijn om verder te kunnen met je leven, ervoer ik aan den lijve toen ik begin jaren ‘90 door mijn eigen midlife crisis ging! Dank, lieve zussen en broers, dat jullie zijn gekomen. Dank ook voor mijn ‘aangehangen’ familie, van twee kanten, dat jullie hier naar toe zijn gereisd om deze boekdoop bij te wonen. En dank voor alle vrienden, kennissen en collega’s die hier vandaag zijn. Allemaal samen maken jullie dit voor mij tot een fantastische dag die ik niet zal vergeten.

Tot slot heel veel dank voor de medewerkers van boekhandel Van Stockum dat ze dit feest in hun mooie winkel mogelijk hebben gemaakt.

Op mijn beurt wil ik nu graag mijn roman aanbieden aan mijn kinderen en kleinkinderen.
Ik ben trots en dankbaar dat jullie elk op jullie eigen wijze, mee invulling geven aan ons samen-zijn als gezin en als familie. Voorin het boek heb ik geschreven: “Jullie geboorte is een wonderbaarlijk nieuw begin en een beloftevolle voortzetting van het leven.” Die woorden zijn geïnspireerd door het werk van mijn lievelingsfilosofe Hannah Arendt. In haar boek ‘The Human Condition’ schrijft zij: “De geboorte van een mens betekent tegelijk geloof in- en hoop voor de wereld waarin deze mens wordt geboren.” In De stilte van Thé gaat het onder andere over de vraag van wie je bent en voor wie je in de wereld bent. Ben je eerst en vooral het kind van je ouders? Of ben je gewoon van jezelf? Met Hannah Arend denk ik dat je als mens niet alleen van jezelf en voor jezelf in de wereld bent, zoals mijn hoofdpersoon Sophie aanvankelijk meent. Je bent ook niet alleen van God en voor God in de wereld, zoals de nonnen Sophie willen doen geloven. De les die Sophie leert is dat je in de wereld bent met en tussen de andere mensen die er voor jou al waren en die er tegelijk met jou zijn. Je bent er om samen met hen het verschil te maken tussen niet-zijn en werkelijk menselijk-zijn. Dat verschil-maken maakt uit wie je echt bent.

In deze tijd, waarin we dagelijks worden geconfronteerd met heel veel wreedheid van mensen die geloven dat ze alleen voor zichzelf of alleen voor hun god in de wereld zijn, hoop ik dat mijn boek een klein lichtpuntje van medemenselijkheid kan zijn.